Nieuws

‘schots en scheve’ lijnen

 

 

 

 

’Schoon is alles schuin’ (Lucebert)

Een reflectie op het scheve’ voetbalveld

Hadden Willy en Herman een glaasje te veel op ?

 

In de wandelgangen van het Atheneum vroegen velen zich na de Krokusvakantie af wat dat er toch was met die ‘schots en scheve’ lijnen op ons voetbalveld.

 

Een opmerkelijke reactie, aangezien slechts één zijlijn werkelijk ‘scheef’ is. Toch slaagt nu net deze lijn erin om te destabiliseren, ons te desoriënteren, de orde te doorbreken en het geheel als chaotisch te doen ervaren.

De Nederlandse schilder Piet Mondriaan, bijvoorbeeld, werkte in zijn abstracte schilderijen uitsluitend met rechte hoeken en primaire kleuren. Hij wist dan ook wat dat hem te doen stond wanneer zijn jarenlange kompaan, Theo Van Doesburg, het aangedurfd had om een diagonaal in zijn werk te gebruiken. Inderdaad, u leest het goed: een heuse ruzie omwille van een diagonaal!

Los van het feit dat kunstenaars nu eenmaal vaak grote ego’s hebben, kunnen we dieperliggende oorzaken aanduiden die de kern van de schilderkunst raken. Een diagonaal brengt immers een schilderij tot leven (denk aan de werken van Rubens) en creëert door perspectiefvorming de illusie van een driedimensionale ruimte.

Mondriaan zou het zeker eens geweest zijn met de visie van de Franse schilder-theoreticus Maurice Denis. Die tekende in 1890 het volgende op:‘Bedenk dat een schilderij – vóór het een strijdros, naakte vrouw of een ander verhaal is – in wezen een plat vlak is, bedekt met kleuren die op een bepaalde manier geordend zijn’.

De lijnen van ons voetbalveld zijn niet gemaakt vanuit een praktische invalshoek. Onze excuses aan de leerkrachten Lichamelijke Opvoeding! Het is nu net de kunst die zich kan veroorloven om te opereren in het domein van het nutteloze. Toch kunnen we ook niet spreken van een ‘”achteruitgang” en het veld is ook niet minder “bruikbaar” geworden. Voorheen verliep het spel immers ook in de grootste chaos, aangezien de ruimte niet begrensd werd door lijnen en er bijgevolg geen sprake van regels kon zijn. Wanneer was een bal ‘buiten’? Tot waar mocht de keeper de bal met de handen beroeren? Wat doen we met een corner?

Kortom, wij zijn fans van de kunstenaars uit de tijd van de fluxus-beweging, en die hielden ervan om spelletjes te spelen of sporten te beoefenen vanuit een complete niet-rationele logica. Regels werden naar believen aangepast en ook het materiaal (b.v. de ballen of raketten) werd vervormd totdat het onbuikbaar werd.

 

Heerlijk toch, die valsspelers?!

 

Pieter Matthynssens (met dank aan Peter Cockelberg)

 

De ‘scheve lijnen’ is een project van de leerlingen van 6STW (De Meester Zulaika, Kosolosky Silvy, Rottiers Caroline, Schins Aaron, Verbeecke Elsje, Vlaminck Luna, Wijns Annelies, Wuytack Kimberly), Oona Prinsen en Pieter Matthynssens.

 

 

Op 17 maart werd ons nieuwe voetbalveld uitgetest tijdens een wedstrijd leerkrachten-leerlingen.