Nieuws

, ,

KA kaapt prijzen weg op poëziewedstrijd CC Boontje

Zondag 9 april 11u

Op een zonovergoten lentemorgen verzamelden heel wat poëzieliefhebbers in de feestzaal van het stadhuis te Sint-Niklaas voor de prijsuitreiking van de 17de poëziewedstrijd van de culturele centrale Boontje.

Ook onze school was er fel vertegenwoordigd aangezien de drie winnaars in de categorie jeugd allen leerlingen van het KA zijn.

Sofia Aneca (6 LMT), Oscar Vercruyssen (6 EWE) en Jordy De Groeve (5 EWE) behaalden respectievelijk de eerste, tweede en derde prijs.

Hier kan je enkele foto’s van de prijsuitreiking vinden

 

Wij wensen hen alvast van harte proficiat en trakteren jullie op de winnende gedichten.

Zij

De nacht met haar schitterende sterrenpracht,

fonkelend hangen ze daar, verleidelijk.

 

Het helder misleidend spiegelbeeld,

trekt me aan, rimpelend zacht.

 

Ze omhelst me ijskoud,

ze sleurt me in het diepe, ze heeft me in haar macht.

 

Onweerstaanbaar is ze voor mij,

betoverd ben ik als ze naar me lacht.

 

Kolkend word ik meegezogen,

mijn adem wordt afgesnoerd.

 

Dodelijk is haar aantrekkingskracht.

 

Sofia Aneca

Doordrongen angst

Het daglicht verblindt me iedere morgen

Sommigen denken aan albinisme, anderen aan vampirisme

Als uren seconden waren hadden nachtmensen als ik géén zorgen

Helaas is het begrip ‘zonlicht’ voor mij géén eufemisme

 

Haal me uit mijn lijden, donker licht

Alleen jij hebt nog betekenis in mijn opzicht

 

Ik takel langzamerhand af als een kleurloze hyacint

Het klinkt zo vaag, obsceen en banaal

Maar ik word werkelijk door niets of niemand bemind

Breng me alsjeblieft weg uit dit akelig en ijselijk verhaal

 

Ik smeek je, donker licht

Laat me gaan en toon je ware gezicht

Ik beloof je alles en hou m’n mond stijf dicht

 

Zielloze wezens als ik hebben het ontzettend moeilijk te verduren

Sommigen zouden nog liever branden in de hel en schitteren in hitsige vuren

Waarheid zegt me niks, het oordeelt niet over goed en kwaad

Het zegt enkel da we hetzelfde lot ondergaan

Tot het bittere eind van onze laatste levensdaad

 

Het is te laat, donker licht

Hoe je mij laat afzien als een haarloos kankerend dier

 

Ik zeg je,

Donker licht

Hier bestaat vrijheid noch plezier

 

Oscar Vercruyssen

Duisternis

De koelheid ten top

Het duister dat heerst

Geen ziel die nog durft

En ieder die vreest

 

Het nabije zeer wazig

Het verre ver verdwenen

Enkel een straaltje licht

Dat we begeerlijk ontlenen

 

Ja, niemand die weet

Wat er komen gaat

Hopend dat het je plots

Niet aan diggelen slaat

 

Jordy De Groeve